Yazar: John Gardner
Neden bazı insanlar tohuma kaçarken bazıları ömürlerinin son gününe kadar vazgeçilmezliklerini korurlar? Bu bir bilmecedir. Tohuma kaçmak, yersiz bir ifade olabilir. Belki de birçok insan günün birinde öğrenmekten ve gelişmekten vazgeçiyor demeliydim.
İnsanlar, nedenleri belirleme konusunda kararlı olmalılar. Belki de hayat önlerine çözemeyecekleri kadar zor sorunlar çıkarmıştır. Belki de bir şeyler onların özgüvenlerinde ya da özsaygılarında onulmaz yaralar açmıştır. Ya da belki o kadar uzun süredir koşmaktadırlar ki neyin peşinde koştuklarını unutmuşlardır.
Ne kadar meşgul görünürlerse görünsünler, öğrenmekten ve gelişmekten vazgeçen insanlardan söz ediyorum. İnkâr etmiyorum. Hayat zor. Bazen devam etmeye devam etmek bile cesaret gerektiriyor.
Bir gerçeği kabul etmek zorundayız: İş dünyasındaki çoğu kişi bildiğinden çok daha yorgun, kabul ettiğinden çok daha bıkkın.
Ünlü bir Fransız yazar şöyle demişti: “Hayatlarının belirli bir noktasında saatleri duruveren insanlar var.” Birçok insanın hayat mücadelesine tanık oldum. Yogi Berra’nın dediği gibi: “İzleyerek birçok şeyi gözlemleyebilirsiniz.” Çoğu insanın ömrünün herhangi bir döneminde öğrenmekten ve gelişmekten keyif aldığına inanıyorum. Eğer tohuma kaçma tehlikesinin bilincindeysek, bunu engellemeye çalışabiliriz. Saatiniz durursa, yeniden kurabilirsiniz.
Sizin hakkınızda bildiğim, belki sizin bile bilmediğiniz bir şey var. İçinizde şimdiye kadar barındırdığınızdan çok daha fazla enerji, şimdiye kadar sınadığınızdan çok daha fazla güç ve şimdiye kadar verdiğinizden çok daha fazla şey barındırıyorsunuz.
Kaynak: Dr. Stephen C. Lundin, Harry Paul ve John Christensen, Balık, Epsilon Yayıncılık, İstanbul, 2000, ss. 51-53.